“PTT kargo ile kargo gönderme ücreti” konusunu beğendiyseniz Otomega sayfamızdaki diğer makalelerimize de göz atmanızı öneririz.
PTT kargo ile kargo gönderme ücreti? Meselesine İzmir Usulü Bir Bakış
İzmir’de yaşıyorum. 25 yaşındayım. Hayatımın yarısı “çoktan göndermiş olmam gereken kargoyu hâlâ hazırlıyorum” döngüsünde geçiyor. Diğer yarısı da zaten “acaba PTT kargo ile kargo gönderme ücreti? ne kadar tuttu ya” diye Google’da kaybolarak. İkisi de birbirinden bağımsız değil, hatta resmen kardeş gibi çalışıyorlar.
Geçen gün yine bir paket hazırlıyorum. İçinde ne var? Çok önemli bir şey değil aslında… ama insan kendi eşyasını paketlerken sanki NASA’ya roket gönderiyormuş gibi hissediyor. Bant kesiliyor, makas kayboluyor, kutu bir türlü kapanmıyor. O sırada iç sesim:
“Bunu en başta düzgün yapsaydın şu an PTT’nin kapısında dram yaşamazdın.”
PTT Şubesine Giden Herkesin Ortak Hikâyesi
PTT şubesine giden herkesin ortak bir kaderi var: sıraya girersin, ama aslında sıraya girmemiş gibi hissedersin. Çünkü sıra öyle bir şeydir ki, hem vardır hem yoktur.
Kapıdan giriyorum. İçeride klasik atmosfer:
Birisi koli taşıyor
Birisi “bu neden geri geldi” diye tartışıyor
Bir amca sabırla numarasını bekliyor ama sabır çoktan sistemden çıkmış
Ben mi? Ben sadece PTT kargo ile kargo gönderme ücreti? öğrenmeye gelmiş masum bir vatandaşım. Ama masumiyet dediğin şey, PTT sırasına girince otomatik olarak yüzde 80 azalıyor.
Görevli bakıyor:
— “Nereye gidecek?”
Ben:
— “İzmir’den İzmir’e…”
Bir saniye duruyor. Sanki bu bilgi evrende yeni bir fizik kuralı yaratmış gibi.
Fiyat Meselesi: Kargonun Kader Anı
Asıl olay burada başlıyor. Çünkü herkesin merak ettiği o soru var:
PTT kargo ile kargo gönderme ücreti? neye göre değişiyor?
Ben de ilk zamanlar sanıyordum ki fiyat sabit. Yani bir kutu = bir fiyat. Ama hayat öyle değilmiş.
Görevli kutuya bakıyor:
— “Ağırlık?”
— “Bilmiyorum… ama hafif gibi?”
— “Hafif gibi olmaz.”
İşte o an anlıyorsun ki “hafif gibi” bir ölçü birimi değilmiş.
Kargo tartıya gidiyor. Ben de sanki sınav sonucumu bekler gibi bakıyorum. İç ses:
“Eğer 2 kilo çıkarsa hayatım değişir mi?”
Hayır değişmez ama insan yine de geriliyor.
Kargo Paketleme Sanatı (Ya da Benim Başarısız Denemelerim)
İzmir’de yaşayan biri olarak şunu söyleyebilirim: paketleme işi resmen bir zanaat.
Ben her seferinde aynı hatayı yapıyorum:
Önce küçük kutu seçiyorum.
Sonra içine sığmayınca büyük kutuya geçiyorum.
Sonra büyük kutu fazla büyük geliyor.
En sonunda üç kutu değiştirip “keşke poşete koysaydım” noktasına geliyorum.
Bir arkadaşım dedi ki:
— “Abi koli bantlamayı öğren, hayatın değişir.”
Hayatım değişmedi ama bileklerim gelişti, o kesin.
PTT kargo ile kargo gönderme ücreti? konuşulurken kimse şunu söylemiyor: paket ne kadar düzgün olursa, insan o kadar az utanıyor. Çünkü kötü paket = kasada uzun bakışmalar = içsel çöküş.
Şube İçinde Zaman Algısının Bozulması
PTT şubesinde zaman farklı akar. Dışarıda 5 dakika, içeride 27 dakika gibi hissedilir. Telefonu açarsın, bakarsın saat aynı ama ruhun 3 yıl yaşlanmış.
Bir yandan insanlar konuşuyor:
— “Ben bunu iki gün önce gönderdim niye gitmedi?”
— “Abi sistem mi yok?”
— “Kardeşim barkod nerede?”
Ben köşede sadece şunu düşünüyorum:
“Ben neden buradayım ve neden PTT kargo ile kargo gönderme ücreti? sorusu hayatımın bu kadar merkezinde?”
İzmirli Olmanın Kargo Versiyonu
İzmir’de kargo göndermek biraz farklıdır. Bir rahatlık vardır ama aynı zamanda “ya hallederiz” tembelliği de vardır.
Mesela paket hazırlarsın, sonra dersin ki:
“Bunu yarın götürürüm.”
Yarın olur:
“Bugün hava sıcak, yarın götürürüm.”
Sonra üçüncü gün:
“Acaba PTT hâlâ açık mı?”
Açık oluyor tabii ama senin motivasyon kapanmış oluyor.
Bir arkadaşım şöyle demişti:
— “Kargo göndermek bile mental enerji istiyor.”
Haklıymış.
Görevli ile Sessiz Anlaşmalar
Sizin İçin Seçtik: Platform nedir araba ?
PTT’de görevliyle aranda sessiz bir anlaşma oluşur. Çok konuşmazsın ama her şey bellidir.
Ben:
— “Bu ne kadar tutar?”
O:
— (bakış atar, hesap yapar)
Ben:
— “Biraz pahalı çıktı gibi…”
O:
— “Ağırlık arttıkça artıyor.”
O an anlıyorum ki PTT kargo ile kargo gönderme ücreti? aslında bir matematik sorusu değil, bir hayat testi.
Küçük Paket, Büyük Umut
En garip şey şu: küçük paket hazırlarken insan daha büyük umutlar besliyor. “Kesin ucuz çıkar” diyorsun.
Ama tartı şöyle diyor:
“Hayır.”
Ve o an yüz ifaden değişiyor. Sanki hayat sana küçük bir şaka yapmış gibi.
İç ses:
“Belki de içine koymasaydım daha ucuz olurdu…”
Kargo Ücreti Düşünürken Kaybolan Mantık
PTT kargo ile kargo gönderme ücreti? konuşulurken insanlar genelde şöyle bir aşamadan geçiyor:
1. “Normaldir ya”
2. “Eh işte”
3. “Biraz pahalı ama olur”
4. “Bu fiyat ne?”
5. “Ben bunu elden götürürüm”
Ben genelde 3. aşamada takılı kalıyorum.
Ama sonra İzmir’den İstanbul’a paket göndermen gerektiğini hatırlıyorsun ve tüm alternatifler bir anda sıfırlanıyor.
Küçük Sosyal Gözlemler
PTT şubesinde insanları izlemek ayrı bir eğlence:
Bir teyze torununa kıyafet gönderiyor, paketi sanki düğüne gidiyormuş gibi süslenmiş
Bir öğrenci kitap gönderiyor, yüzünde “umarım ucuz çıkar” ifadesi
Bir amca “bunun faturası niye bu kadar” diye içten içe çözüm arıyor
Ben ise sadece kendi paketime bakıyorum ve düşünüyorum:
“Bu kadar insanın ortak noktası nasıl oldu da PTT oldu?”
Kargonun Felsefesi
Garip ama gerçek: kargo göndermek biraz hayat metaforu gibi.
Hazırlıyorsun, paketliyorsun, veriyorsun, gidiyor. Sonra bir şey bekliyorsun.
Ama asıl mesele şu:
Ne kadar hazırlarsan hazırla, sonunda kontrol sende değil.
PTT kargo ile kargo gönderme ücreti? bile aslında bunun küçük bir yansıması. Çünkü fiyat bile tamamen senin elinde değil.
Son Dakika Paket Dramı
Bir keresinde şubede paket açıldı. Bant açılmış, köşe çıkmış.
Görevli dedi ki:
— “Bunu tekrar paketlemeniz lazım.”
Ben:
— “Ama ben bunu evde… çok güzel yapmıştım…”
O an içimde küçük bir çöküş oldu.
PTT şubesinde “yeniden paketleme” demek, aslında “hayatına bir reset daha” demek gibi.
Gün Sonu Düşüncesi
Şubeden çıktığımda İzmir güneşi yüzüme vuruyor. Sanki hiçbir şey olmamış gibi. Ama ben içeride küçük bir savaş vermişim gibi hissediyorum.
Telefonuma bakıyorum:
“PTT kargo ile kargo gönderme ücreti?” hâlâ aklımda.
Ama artık daha farklı düşünüyorum. Çünkü mesele sadece ücret değil. Paket, sıra, bekleyiş, küçük stresler… hepsi bir bütün.
Ve en sonunda şunu fark ediyorum:
Kargo göndermek aslında basit bir işlem değil, küçük bir sabır eğitimi.
Bir dahaki sefere daha erken giderim diye düşünüyorum.
Ama iç sesim biliyor:
Gitmeyeceğim.